Geneza samobójstw

PSYCHOLOGICZNA GENEZA SAMOBÓJSTW

Według szacunkowych danych WHO codziennie umiera ponad 1300-1500 osób w wyniku zamachu samobójczego.

W próbach udzielenia odpowiedzi na pytanie dlaczego ludzie odbierają sobie życie, wysuwane są dwie tezy:

• samobójstwo jest przejawem patologii społecznej.
• samobójstwo wiąże się z patologia jednostki.

Reprezentatywnym przedstawicielem pierwszego stanowiska był Durkheim- o czym była mowa w rozdziale pierwszym (rodzaje samobójstw- przyp. autorki) Durkheim wprowadził pojęcie społeczeństwa suicydogennwego, które stwarza warunki i okoliczności do zrealizowania dążeń samounicestwienia się. Dążenia takie mają być zjawiskiem powszechnym i charakteryzować osobowość każdego człowieka i każdą społeczność. Prawidłowe zdrowe społeczeństwo przeciwdziała ujawnianiu wspomnianych tendencji.

Odmienne stanowisko w tej sprawie reprezentował Freud- twórca koncepcji instynktu śmierci tj. tendencji do powrotu życia organicznego w stan nieorganiczny, z którego powstało. Zdaniem Freuda popęd destrukcyjny pozostaje w określonym stanie równowagi w libido. Niedomoga mechanizmów obronnych i wadliwe ukształtowana struktura osobowości mogą prowadzić do dominowania instynktu śmierci, który ujawnia się w postaci agresji przeciw innym, często jednak zdarza się, że jest kierowany przeciwko własnemu ja.

Menninger wychodząc z koncepcji psychoanalitycznych(patrz rozdz.1)brak chociaż jednego z nich czyni, że próba samobójcza jest w istocie dramatycznym gestem, obliczonym na manipulacyjne oddziaływania na innych, nie zaś prawdziwym dążeniem do śmierci. Zdaniem większości przedstawicieli szkół psychoanalitycznych, samobójstwo jest przejawem patologii jednostki. Stanowisko pokrewne zajmują europejscy psychiatrzy, którzy podkreślają psychopatologiczne- a więc chorobowe- uwarunkowania zamachów samobójczych.