zespół aspergera konformizm hedonizm manipulacja filmy psychologiczne przemoc psychiczna świadomy sen choleryk motywujące cytaty

Samobójstwo a zaburzenia psychiczne #10

  • Udostępniam:

ICD I DSM

Obecnie istnieją dwa główne systemy kwalifikacyjne. Międzynarodowa klasyfikacja Chorób, obrażeń ciała i Przyczyn Śmierci(International Classification of Diseases, Injuries and Causes of Death, ICD), stworzona przez Światową Organizację Zdrowia(WHO) .Została ona przyjęta na konferencji 46 członków tej organizacji w dniu 6 października 1975 roku i obejmuje zaburzenia psychiczne i somatyczne.

Podręcznik Diagnostyczny i Statystyczny(Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders, DSM), który obejmuje tylko zaburzenia psychiczne, stanowi efekt pracy Amerykańskiego Towarzystwa Psychiatrycznego.

ICD funkcjonuje w swojej 10 wersji ICD-10-psychopatologia 24. została ona ogłoszona w 1992 roku(polska wersja ukazała się drukiem w 1997 ), a DSM udoskonalano cztery razy, ostatnio w 1994 DSM-IV. Chociaż DSM znajduje szersze zastosowanie w USA, a ICD cieszy się popularnością w większości krajów europejskich, to w rzeczywistości te dwa systemy mają ze sobą wiele wspólnego.

W obecnie stosowanych wersjach systemów ICD i DSM wyróżnia się operacyjne kryteria diagnostyczne dla każdej z wymienionych chorób psychicznych. To oznacza, ż e zanim zostanie sformułowana diagnoza, muszą być spełnione określone kryteria.

Podział zaburzeń psychicznych według ICD-10 obejmuje następujące (główne) kategorie diagnostyczne:

organiczne zaburzenia psychiczne włącznie z zespołami objawowymi.

Zaburzenia psychiczne i zaburzenia zachowania spowodowane zażywaniem substancji psychoaktywnych:

  • Schizofrenia, zaburzenia typu schizofrenii i urojeniowe.
  • Zaburzenia nastroju(afektywne).
  • Zaburzenia nerwicowe, związane ze stresem i pod postacią somatyczną
  • Zespoły behawioralne związane z zaburzeniami fizjologicznymi i czynnikami fizycznymi
  • Zaburzenia osobowości i zachowania dorosłych
  • Upośledzenie umysłowe.
  • Zaburzenia rozwoju psychicznego
  • Zaburzenia zachowania i emocji rozpoczynające się zwykle w dzieciństwie i w wieku młodzieńczym
  • Nieokreślone zaburzenia psychiczne.

OSIE DSM

DSM w odróżnieniu od ICD-10 ogranicza się jedynie do zaburzeń psychicznych.

Klasyfikacja DSM ulegała w ciągu 50 lat istnienia(DSM-I powstało w 1952 r.) znacznym zmianom. I w chwili obecnej podstawą tego systemu jest diagnostyka wieloosiowa.

DSM-IV ma pięć osi, chociaż diagnozy można stawiać na podstawie informacji zebranych na osiach 1 i 2. dodatkowe osie pozwalają na uzyskanie pełnego obrazu diagnostycznego:

  • w osi 1 wymienione są podstawowe rodzaje zaburzeń(tabela aneks). Są one bardzo podobne do klasyfikacji zawartej w ICD-10
  • oś 2. obejmuje trwałe stany, w tym upośledzenie umysłowe i zaburzenia osobowości- grupę zaburzeń, do których należą zaburzenia paranoiczne, schizoidalne, antyspołeczne i narcystyczne- chory przez całe życie wykazuje wzorce nie przystosowawczych zachowań
  • oś 3 pozwala na rozpoznanie leżących u podstaw choroby stanów ogólnomedycznych, które mogą wpływać na funkcjonowanie psychiczne np. nadczynności tarczycy, która przynosi objawy podobne do manii.
  • Oś 4 stanowi zapis problemów psychospołecznych, których może doświadczać chory, a które mogą wywierać wpływ na zaburzenie.
  • Os 5. wymaga oceny obecnego poziomu adaptacyjnego funkcjonowania (zakresu, do jakiego psychiczny stan jednostki przeszkadza jej w codziennym funkcjonowaniu).

Klasyfikacja DSM IV obejmuje następujące główne kategorie diagnostyczne:

  • Zaburzenia rozpoznawane zwykle po raz pierwszy w niemowlęctwie, dzieciństwie i w wieku młodzieńczym.
  • Zaburzenia świadomości, otępienie, zaburzenia amnestetyczne i inne poznawcze.
  • Zaburzenia psychiczne spowodowane stanami ogólnomedycznymi, nie sklasyfikowane gdzie indziej.
  • Zaburzenia związane z substancjami.
  • Schizofrenia i inne zaburzenia psychotyczne.
  • Zaburzenia nastroju.
  • Zaburzenia lękowe.
  • Zaburzenia pod postacią somatyczną.
  • Zaburzenia pozorowane
  • Zaburzenia dysocjacyjne
  • Zaburzenia odżywiania się.
  • Zaburzenia snu
  • Zaburzenia kontroli impulsów nie sklasyfikowane nigdzie indziej
  • Zaburzenia przystosowania
  • Zaburzenia osobowości
  • Inne stany, które mogą być przedmiotem klinicznej uwagi.

Porównując oba systemy diagnostyczno-klasyfikacyjne, tj. ICD-10 i DSM-IV, trudno nie dostrzec podobieństw. Są też i różnice. Dotyczą one m.in. poszczególnych zaburzeń, ale również wyeliminowania pewnych rozpoznań, np. nerwic w DSM-IV.

We współczesnych klasyfikacjach odstąpiono od tradycyjnego podziału na objawy, zespoły i jednostki nozologiczne. Nie dostrzega się wyraźnej granicy między nerwicami i psychozami. Autorzy systemów diagnoastyczno- klasyfikacyjnych, wśród których wiodą prym eksperci z krajów anglosaskich, wprowadzili wygodne pojęcie „zaburzenie” -disorder, rozumiane jako zespoły objawów manifestujących się zachowaniami lub przeżyciami, które wiążą się z:

  1. cierpieniem -distress;
  2. niesprawnością- disability rzutującą na funkcjonowanie;
  3. doświadczeniem zwiększonego ryzyka (śmierci, bólu, niesprawności);
  4. ze znaczną utratą swobody.

W definicji zaburzeń psychicznych podkreślano ich wymiar indywidualny(tj. dotyczący pojedynczej osoby), co nie wyklucza jednak, że mogą one wykraczać poza ten wymiar i wpływać na funkcjonowanie np. w rodzinie lub innej grupy społecznej. Termin „disorder”, występujący zarówno w ICD-10 i DSM-IV, ma podkreślać syndromologiczny charakter większości klas diagnostycznych. Klasyfikacje te celowo unikają mniej precyzyjnych i jednoznacznych terminów wskazujących na tzw. Jednostki chorobowe (disease, illness), ograniczając ich użycie do sytuacji, gdy etiologia zaburzeń jest ustalona, chociaż nie zawsze(np. choroba Alzheimera, Picka), co może wynikać z pewnego przywiązania do nazewnictwa tradycyjnego uzasadnionego historycznie. Autorzy klasyfikacji kładą nacisk na klasyfikowanie zaburzeń, a nie osób, co wyraża się niestosownym pejoratywnych określeń w rodzaju „schizofrenik”, „neurotyk” .

Leczeni w placówkach psychiatrycznych pełnodobowych i ambulatoryjnych w Polsce w latach 1970-2000(instytut Psychiatrii i Neurologii).

dane

Samobójstwo a zaburzenia psychiczne #10
5 (100%) Głosów: 1

Podobał Ci się ten artykuł? Daj nam motywację do pisania kolejnych udostępniając go :)

  • Udostępniam:

Jeden komentarz

  1. Zosian 2 lata temu

Dodaj komentarz

Samobójstwo a zaburzenia psychiczne #10

Czas potrzebny do przeczytania artykułu: 3 min
Przeczytaj inne artykuły Destrudo
konformizmwplyw
Konformizm #2

Kiedy ludzie podporządkowują się informacyjnemu wpływowi społecznemu ? Przeanalizujmy sytuacje, w których ludzie najczęściej zachowują się konformistycznie właśnie z powodu...

konflikt
Konflikt – twarzą w twarz

KONFLIKT Jak często się kłócisz? Kiedy się to dzieje i jak sobie z tym radzisz? Aktualnie żyjemy w świecie, w...

Zamknij