Rodzaje samobójstw

Socjologiczny kierunek badań nad zachowaniami autodestrukcyjnymi przyjmuje jako punkt wyjścia nie jednostkę, lecz społeczność- analizuje bowiem akt samobójczy w kontekście jego społecznych uwarunkowań. Inaczej mówiąc: skoro człowiek jest częścią określonego społeczeństwa, to źródeł samobójstw trzeba szukać w zakłóceniach funkcjonowania tego społeczeństwa. Ten kierunek bada fenomen samobójstwa jako efekt dezintegracji społeczeństwa, a nie jako dezintegracji osobowości jednostki. . Nie oznacza to lekceważenia indywidualnych motywów działań samobójczych, ale przesunięcie zainteresowań z działań jednostkowych na działania stanowiące ich wspólny mianownik: warunki społeczne zapobiegające lub sprzyjające zamachom na własne życie. Wyraźne są ich wymierne wyznaczniki dowodzące zróżnicowanego nasilenia i zmienności lub stałości trendów społecznych.

RODZAJE SAMOBÓJSTW

Z przesłanki, iż śmierć samobójcza nie jest efektem indywidualnych predyspozycji do samozniszczenia, lecz zjawiskiem determinowanym w dużej mierze sytuacja grup społecznych-jarosz45, do których samobójcy przynależa i cechami społeczeństwa, w którym żyją, nie wynika, że samobójstwa są zawsze jednakie.

Analizując samobójstwa i ich społeczne determinanty Durkheim wyróżnił cztery podstawowe rodzaje samobójstw:

• Egoistyczne- będące wynikiem słabej integracji jednostki z grupą i społecznością. Jednostka swoiście „wymyka” się spod kontroli społeczeństwa.
• Altruistyczne- będące przeciwnie, skutkiem zbyt silnej integracji ze środowiskiem, zbyt silnej identyfikacji z celami, interesami, oczekiwaniami grupy, zbyt daleko posuniętej socjalizacji np. kamikaze.
• Anomiczne- będące przejawem zakłócenia ładu społecznego, wskaźnikiem jego rozregulowania, sytuacji w której zachowania jednostki są w za małym stopniu skontrolowane i stymulowane przez społeczeństwo. Innymi słowami jest to dezintegracja społeczna, której efektem jest narastanie samobójstw. Ujawniają się one w nagłych kryzysowych sytuacjach.
• Fatalistyczne- związane z sytuacją jednostkową. Jest to samobójstwo człowieka znajdującego się w sytuacji tragicznej, w której dopatruje się jako rozwiązania jedynie poprzez samobójstwo.

RODZAJE SAMOBÓJSTW WG SCHNEDMANA(1985)-NA PODSTAWIE TYPOLOGII DURKHEIMA:

• Realistyczne. Samobójstwo jest spowodowane na przykład perspektywą wielkiego cierpienia poprzedzającego nieuchronną śmierć.
• Altruistyczne. Zachowanie osoby jest podporządkowane etyce grupy, która oczekuje samobójstwa lub przynajmniej je akceptuje, na przykład piloci kamikadze.
• Nieumyślne. Osoba próbuje popełnić samobójstwo, by wpłynąć na kogoś lub kimś manipulować, niewłaściwa ocena sytuacji prowadzi do nieoczekiwanego nieszczęścia.
• Złośliwe. Podobne do poprzedniego, samobójstwo złośliwe jest popełniane w celu wpłynięcia na kogoś poprzez wytworzenie w nim poczucia winy, aby w ten sposób spowodować jego cierpienie.
• Dziwaczne. Osoba popełnia samobójstwo w wyniku halucynacji np. głosów nawołujących do samobójstwa lub urojenia np. wiary, że samobójstwo zmieni świat.
• Anomiczne. Nagła niekorzystna zmiana warunków ekonomicznych i społecznych np. nagła utrata finansowa podczas wielkiego kryzysu z 1929r., która w znaczny sposób zmienia sytuację życiową danej osoby, sprawia, że osoba popełnia samobójstwo, nie mogą poradzić sobie w nowej sytuacji.
• Negatywne Ja. Chroniczna depresja i poczucie ciągłej porażki lub nieprzystosowania łączą się ze sobą i przyczyniają się do cyklu powtarzających się prób samobójczych zakończonych udana próbą odebrania sobie życia.