Paweł Lisicki

„Narcyz” i „toksyczny” są w Destrudo opisami zachowania, nie diagnozami osoby. Paweł Lisicki odpowiada za to rozróżnienie i za teksty, w których je widać — najczęściej o zaburzeniach lękowych i zdrowiu psychicznym, dalej o tym, z czym idzie się do specjalisty, jak działa uwaga i pamięć oraz co trzyma ludzi w związkach, z których chcą odejść.

Pisze o mechanizmach, nie o konkretnym czytelniku, i zaznacza, gdzie kończy się to, co wiadomo, a zaczyna domysł.

Przy depresji, przemocy i myślach samobójczych unika tonu, który sugeruje, że wystarczy zrozumieć mechanizm, żeby sobie poradzić.